Vertrouwd
Woensdag 21 september
Is het echt pas twee weken geleden dat we hier zijn geland en ons intrek hebben genomen in ons appartement op de 5e verdieping? Het voelt al zo vertrouwd en we hebben ons bijna geruisloos kunnen invoegen in het leven hier. Met een kleedje, dienblaadje, paar boeken, spelletjes, kleurplaten en foto’s van de kids hebben we weer ons thuis gecreëerd. Dankbaar met onze lift en airco: dat is bij 33 graden een verademing.
We zijn hartelijk ontvangen door een van de veldwerkers, onze landlord (huisbaas) en ook op de school voor Afrikaanse vluchtelingen (AHLC), waar we drie maanden meehelpen, was er een warm welkom. We weten inmiddels het fruitkraampje met heerlijke mango’s en druiven te vinden. “En daar is de winkel met het beste ijs en yoghurt”, wees een Egyptische vrouw die ook fruit kocht bij deze aardige verkoper. Ze is een voorbeeld van de gastvrijheid van dit eeuwenoude land en haar inwoners. Als je goed kijkt, zie je dat veel mensen geen vers fruit kunnen kopen. Dat zien we ook op school, waar op onze 1eschooldag een mevrouw kwam met dozen vol heerlijke appels en bananen. Een flinke dosis vitamine C die dankbaar werd opgesmikkeld door de 355 kinderen die onderwijs krijgen op AHLC.
In een bericht las ik dat 30% van de inwoners van dit land, moeten rondkomen van 1,5 euro per dag. (kun je een kilo appels van kopen) Dat is schrijnend en daarom is het hoopvol om te horen dat er zoveel hulpverleningsprojecten zijn, zoals ook de school waar wij 4 dagen van de week mogen zijn. Op de facebook pagina van AHLC kwam deze week het volgende bericht: What African Hope means to us. Het laat zien wat een grote betekenis deze plek voor velen heeft.
Wanneer we om 7.15 uur de oude villa naderen staan de kinderen van de onderbouw al voor de poort. De kleintjes worden door hun ouders gebracht. Ze wassen hun handen en gaan in de rij staan op het binnenplein. Ze starten met het prijzen van God en gebed! Tot 12.15 uur krijgen ze les en tussendoor een pitabroodje met voedzame vulling. Om 13.15 uur staat de bovenbouw op de stoep en zij blijven tot 18.00 uur. Op een schoolpleinmoment zei de meester: ”Je bent hier op school en God geeft je de kans om te leren, om dankbaar te zijn. Sluit je tussen de middag aan bij het schoolkoor. (2 x per week) Dat is de beste keus: God prijzen”. Toen ik die middag bij het koor was zongen we: I am serving the God of miracles, amen yes amen. En de lerares zei: je kunt de tekst ook aanpassen en bijv. zingen: “I am serving the God of Abraham. Izaäk and Jacob”. Ik zong van harte mee :-).
Wij mogen drie ochtenden in de bibliotheek, 1 op 1, op eigen niveau met de kids lezen. Wat is het ontroerend om te zien hoe de één geniet van het lezen als een trein en de ander worstelt om van de letters een woord te maken. We mogen hen bemoedigen, prijzen en persoonlijke aandacht en zegen geven. Het leesprogramma helpt om stappen vooruit te maken in de Engelse taal en geeft hen hoop in hun moeilijke leefomstandigheden. Daarnaast ondersteunen we de schoolleiding waar nodig.
Salaam, Willem en Elsa
Wil je meer weten over mogelijkheden voor uitzending naar Egypte, Jordanië, Israël of Irak? Kom naar de informatieavond op 11 oktober!
