“Troost, troost Mijn volk”
Wakker worden in de nacht met de woorden van Jesaja 40:1. Dat gebeurde mij laatst. Als een zachte maar dringende fluistering: “Troost, troost Mijn volk.” De volgende morgen stond ik op en dacht meteen terug aan deze woorden. En weer hoorde ik die zachte maar dringende stem: “Troost, troost Mijn volk.” Heere, wat wilt U hiermee zeggen?
Een puur geloof
Ik ben dat gedeelte gaan lezen in mijn Bijbel en heb ervoor gebeden. Ik voelde aan alles dat het belangrijk was maar wist niet hoe God het zou leiden. Na mijn taallessen die ochtend ging ik naar een samenkomst met vrouwen. De vrouwen komen samen op een voor hen veilige plek, vrouwen voor wie het christelijke geloof allesbehalve vanzelfsprekend is. Hun leven staat op het spel. Velen hebben hun familie achtergelaten en de familie die ze nu hebben bestaat uit dit groepje vrouwen. Als ik daar ben voel ik de intensiteit van de plek mijn hart binnenstromen. Ik heb geen woorden, het maakt diepe indruk. Wat een moed, wat een puur geloof dat deze mensen drijft. Ik voel me klein naast deze geloofshelden. Veilig en wel ben ik opgegroeid in de Biblebelt. Wat ken ik van angst, eenzaamheid en vervolging om mijn geloof? Deze vrouwen gaan me aan het hart en ik ben verwonderd dat God mij op deze plek heeft gebracht. Ondanks dat ik hun taal nog niet goed spreek en zij bijna geen Engels kunnen hebben we een conversatie. Een conversatie gebaseerd op liefde tot God en liefde voor elkaar als zussen in het geloof. Een omhelzing, een bemoedigende hand op de schouder. “Troost, troost Mijn volk.” God is dit wat U duidelijk wilde maken vannacht?
Onderweg naar huis reist een van hen een stukje met mij mee. Haar hoofddoek weer op. Op mijn vraag of haar man ook christen is schudt ze haar hoofd. Hij is van het andere geloof en agressief. Ik beloof voor haar en haar man te bidden. Op mijn vraag of ze een Bijbel heeft schudt ze ook haar hoofd. Ik zeg haar de woorden uit Jesaja 40:1 “Troost, troost Mijn volk.” Ik hoop dat ze in haar hart neerdalen ondanks dat ik haar taal nog niet spreek. Ik vraag God haar te bemoedigen en te troosten. En ik bid dat haar geloof standhoudt ondanks alle vijandschap en tegenstand van haar omgeving.
Dankbaar voor Zijn duidelijke stem
Zo heb ik veel om over na te denken, te bidden en te danken als ik thuiskom. Ik ben God dankbaar voor Zijn duidelijk stem en leiding. Dankbaar ben ik dat ik deze moedige vrouwen mag leren kennen. Wat een genade dat deze tekst uit Jesaja, die allereerst voor het verbondsvolk geldt, nu ook mag gelden voor de heidenen, en dus ook voor de Arabische volken. Dat wij als heidenvolken nu ook mogen delen in woorden van verlossing, troost en herstel. Wat een zegen. God daarvoor alle eer en dank! Ik stond op met de woorden uit Jesaja 40:1 en ik ga er ook weer mee naar bed.
Deze blog is geschreven door Hagar (niet haar echte naam). Zij is in januari 2021 uitgezonden naar het Midden-Oosten.
