Debora en Heleen werden van augustus 2019 tot juli 2020 uitgezonden via de NEM en deden vrijwilligerswerk bij Aleh, een organisatie die zorg draagt voor mensen met een ernstige meervoudige beperking. Samen met Joëlle, een andere Nederlandse vrouw zijn zij te midden van de coronapandemie gebleven. Dit werd zo gewaardeerd, dat ze onlangs werden uitgenodigd bij de Israëlische Ambassade in Den Haag. Heleen doet ons verslag.
“Debora, Joëlle en ik (Heleen) werden afgelopen maand gebeld door Yochanan. Hij is een Nederlandse man die werkt voor de PR van Aleh, de organisatie waar we vrijwilligerswerk hebben gedaan. Hij kwam met de mededeling dat de Israëlische ambassade ons uit wilde nodigen om langs te komen. Hier stemden wij natuurlijk mee in en we spraken maandag 14 september af.
We wisten niet zo goed wat we precies moesten verwachten, maar uitgenodigd worden bij de ambassade is niet zomaar iets. Van ons alle drie mocht er één ouder mee i.v.m. de corona-maatregelen, en zo hebben we elkaar die maandag op de ambassade in Den Haag ontmoet. We belden aan bij de deur en we konden naar binnen. Daar kwamen twee Israëlische mannen ons ophalen om naar de ruimte te gaan waar de ontmoeting met de ambassadeur plaats zou vinden. Hiervoor moesten we eerst op z’n Israëlisch gecheckt worden, wat inhield dat onze spullen beneden in een kluis moesten, we per tweetal met één van de mannen mee naar boven gingen om daar door een detectiepoortje te gaan. Iets waar Debora, Joëlle en ik al redelijk aan gewend waren omdat dat in Israël vaak moet, maar wat voor onze ouders misschien toch wat onwennig was.
Toen we bij de ruimte kwamen waar de plechtigheid plaats zou vinden, lag daar al het een en ander aan Israëlische snacks op tafel. De ambassadeur kwam binnen en verwelkomde ons. Hij gaf ons complimenten om onze inzet in Israël, vooral in tijden van corona. Onze ouders kregen complimenten voor het laten gaan van hun dochters en het opvoeden van kinderen die zich dienstbaar op kunnen en willen stellen voor mensen die hulp nodig hebben. Ook Doron Almog, de oprichter van Aleh, had via Zoom (videobellen) een mooie speech over het werk dat wij hebben mogen doen, en hij bedankte ons voor onze inzet. Doron, die Aleh heeft opgezet omdat hij zelf een zoon met een beperking had, bedankte ons voor het omzien naar de bewoners en het geven van liefde aan hen en de collega’s waarmee we werkten.
Na al deze complimenten kregen we een mooie oorkonde voor het vrijwilligerswerk. Van Christenen voor Israël kregen we een mooi presentje met producten uit de Dode Zee waar we ook erg blij mee zijn. We vinden het een hele eer dat wij hier voor uitgenodigd zijn en dit zullen we niet gauw vergeten! De oorkonde krijgt een mooi plekje.”
