In Jeruzalem heb je soms zomaar een bijzondere ontmoeting. Zo kwam ik laatst in gesprek met een dominee uit Engeland, die voor een internationale kerk hier is gestationeerd. Deze gemeente heeft als thema voor de komende jaren om vrede te brengen. Het Midden-Oosten is daarbij een hele mooie plek om iets te doen. Zo ook voor deze wegbereider in Jeruzalem.
Zodra we wat verder doorpraten over hoe en wat, komt zijn perspectief aan de orde. De eerste stap naar vrede is sociale gerechtigheid voor de Palestijnen die nu onderdrukt worden door de Israëliërs. Daarna ontstaat er pas ruimte voor vrede volgens hem. Hij heeft de afgelopen week een aantal leden van zijn kerk meegenomen naar plekken waar Palestijnen strijden voor sociale gerechtigheid.
16 perspectieven
Als NEM hebben we onlangs 16 perspectieven gedeeld over hoe je kunt aankijken tegen het huidige conflict en oorlog in het Midden Oosten. Als ik dit probeer te bespreken, zie ik hem verstrakken. Een ander perspectief? Dat kan niet anders dan fout zijn, want…. En vervolgens benoemt hij een aantal argumenten die zijn perspectief onderbouwen, zonder eigenlijk maar één ander perspectief daarin te betrekken. Zijn perspectief is de waarheid en moet gehoord worden.
Onmogelijke zaak
Vrede brengen in het Midden Oosten zonder begrip te hebben voor het perspectief van een ander lijkt mij een onmogelijke zaak. En als buitenstaander dan ook van mening zijn dat jouw perspectief de enige oplossing is, vind ik erg jammer. In het gesprek leek zelfs dat zijn perspectief, de plek van Christus in zijn geloof heeft overgenomen. Erg verdrietig allemaal!
De oplossing
Ik raak er steeds dieper van overtuigd dat Jezus alleen de oplossing is voor deze regio die zoveel eenzijdige verhalen en scherpe perspectieven kent. Verdrietig, maar ook verrijkt ga ik weer naar huis. Laten we blijven bidden om vrede die alleen in Jezus Christus te vinden is.
Wouter Boor – veldleiding in Jeruzalem
