Afgelopen maand ben ik naar Israël geweest voor de Jesaja 19-conferentie van de NEM. Dit was mijn eerste keer Israël en long overdue, als werker bij de NEM moet je toch weleens in Israël geweest zijn.
Terugkijkend heb ik de ontmoeting met mensen als het meest bijzonder ervaren. Door de dagen heen en op de verschillende plekken waar ik kwam heb ik met mensen kunnen praten. Lokale mensen die hun verhaal delen. Over het conflict dat nu gaande is. Zo vertelde een jonge gast bij een koffiebar hoe hij vijf vrienden in zijn unit heeft verloren. Maar ook over conflicten die al jaren geleden gebeurd zijn. Een oudere meneer die bij de memorial van de Valley of Tears deelde dat hij als jonge gast daarbij betrokken is geweest. Zo ook een Druze familie in het noorden van Israël die zat te zwaaien aan de grens van Syrië naar familie aan de andere kant. En verhalen van andere organisaties waar de visie van Jesaja 19 samenkomt. Waar Arabische en Joodse tieners samenkomen en God samen aanbidden. Tot gesprekken met mensen die betrokken zijn bij de NEM, verhalen te horen van de verschillende werkers in het Midden-Oosten en waar God bij iedereen mee bezig is. Om zo de visie van Jesaja 19 tot leven te zien komen door de werkers heen. Van Egypte tot Israël , Jordanië en Irak, samen verbindend mogen wij op de highway staan.
In mijn dagelijks leven sta ik daar niet altijd bij stil, dat ik op die manier betrokken mag zijn bij de Jesaja 19 visie. Een werkers conferentie waar we allemaal samenkomen en getuigen van wat God overal aan het doen is, word ik daar weer aan herinnerd en voel ik mij daarmee verbonden. Mooi hoe God bezig met ons is op persoonlijk level en tegelijktijdig we deel zijn van Gods grotere werk. Zo mooi en bijzonder om te zien. Dit biedt hoop, dat zijn lichtpuntjes van God in een wereld die soms zo verloren lijkt. God is in het kleine en grote aanwezig en bezig!
Joëlle*, BruggenBouwer in Egypte
*Schuilnaam
