Een paar jaar geleden kwam één van onze uitgezondenen uit Egypte na een veldwerkers-conferentie in Israël lelijk ten val. Ze moest geopereerd worden aan een gecompliceerde enkelbreuk in een Israëlisch ziekenhuis. De angst dat ze niet zou kunnen communiceren met de zorgverleners werd heel snel weggenomen. Van alle artsen, verpleegkundigen en ander personeel bleek meer dan 50% van Arabische afkomst te zijn. De veldwerker heeft een heel goede tijd gehad en kon met haar Egyptisch Arabisch goed uit de voeten.
Er wordt nogal eens gedacht en uitgesproken dat er bewust een soort apartheid in stand gehouden wordt. Ongelijkheid tussen de Joden en Arabieren die binnen Israëls grenzen wonen. Het verhaal hierboven laat zien dat de Arabieren binnen Israëls grenzen goede kansen hebben op de arbeidsmarkt, vooral in de zorg. Bij de studies Farmacie is de helft van de studenten Arabisch.
Geen apartheid maar integratie
Dat geen apartheid maar juist integratie nagestreefd wordt merkten we onlangs in het openbaar vervoer. Voor werkbezoeken aan de Palestijnse gebieden, met name Bethlehem en Beit Jala, maken we gebruik van Arabische bussen die vanaf het busstation bij de Damascuspoort naar deze plaatsen achter ‘de muur’ rijden via de Hebron Road. Deze bussen gebruiken dezelfde busbanen en bushaltes die hun collega’s van de Israëlische vervoersmaatschappij Egged aandoen.
Van de Egged-buslijnen werden al langere tijd op een digitale display bij de haltes aangegeven wanneer deze passeren en in de bus kun je alleen met een digitale ov-kaart, de Rav-kav, betalen. Voor de Arabische bussen was het altijd maar afwachten wanneer er één zou verschijnen en je betaling ging contant of met een knipkaart van tien ritten (en de elfde gratis) die alleen bij de Damascuspoort te verkrijgen was.
Gebroederlijk naast elkaar
Recent is echter alles geïntegreerd: op de digitale display van Egged staan de busnummers van beide maatschappijen gebroederlijk naast elkaar, met exacte vertrektijden. Aangegeven in het Hebreeuws, Engels en Arabisch. Zelfs op Shabbat. Voor de betaling is men volledig op de Rav-kav overgegaan. Het naderen van de haltes is gesynchroniseerd met de omroepinstallatie in de bussen. De vertrouwde halteplaatsen klinken nu in klinkklaar Arabisch door de bus. Het vertrouwde Tsomet Ha-Bankiem is nu Mafraq-Ha Bankiem (kruispunt van de banken). Zo leren we ook nog een woordje Arabisch.
Deze blog is geschreven door Ron en Nelleke, de veldleiding van de NEM. Zij zijn in oktober 2018 uitgezonden naar het Midden-Oosten en wonen in Jeruzalem.
