Twee teambuilding sessies organiseerde ik voor de werkers in het verpleeghuis. Spellen en opdrachten werden uitgewerkt op diverse gebieden zoals communiceren, samenwerken, verbinden en luisteren. Het team vond het geweldig om te doen en ze leerden er veel van.
Ik blijf me verbazen over hoe groot deze stad is. Indrukwekkend. En zoveel mensen, bijna 20 miljoen, echt enorm overbevolkt. Het is moeilijk te omschrijven, dat moet je zien en beleven. Het gaat me aan het hart dat er zoveel armoede is, zoveel nood.
Garbage-city
Laatst bezocht ik de wijk Mokattam, ook wel garbage-city genoemd. En als je dan ziet hoe de mensen leven en waar de kinderen opgroeien, onvoorstelbaar. Men leeft van het recyclen van afval. Vreselijk smerig als je dat ziet en het stinkt er behoorlijk. Tegelijkertijd heb ik respect voor deze mensen als ziet hoe hard ze werken en op wat voor manier ze het afval verwerken.
Inspirerende kunst
Ik heb een bijzondere foto kunnen maken van een painting die een Franse graffiti kunstenaar (El Seed) heeft aangebracht. Het is een calligraffiti en er staat:
‘Als men het zonlicht wil zien, dan moet men eerst de eigen ogen schoonmaken.’
De muurschildering is verspreid over meer dan vijftig gebouwen. “Ik hoop dat dit kunstwerk mensen inspireert om eens kritisch na te denken over hun vooroordelen”, zegt El Seed op zijn website. “De gemeenschap hier verzamelt en verwerkt het afval van heel Cairo, maar de wijk en haar inwoners worden nog steeds als vies en minderwaardig gezien.”
Rots kerk
In dezelfde wijk Mokattam staat een prachtige kerk, ook wel de Cave-church genoemd. Deze kerk is gebouwd in een rotswand en is echt enorm. Heel indrukwekkend om te zien.
Arabische leren
Mijn Arabische lessen volg ik trouw en ik begin steeds meer te kunnen verstaan en te communiceren. Ik heb ook een start gemaakt met het lezen en schrijven van het Arabisch wat een heel ander schrift heeft. Bijvoorbeeld de getallen van 1-10 zijn: ??????????? Ik vind het maf dat ik deze tekens nu kan lezen.
Laatste schooldag
Ik heb mijn laatste zaterdag op het schooltje gewerkt. Zo prachtig om met deze kids te werken! Ze zijn zo blij en enthousiast. We hebben ze een nieuw liedje aangeleerd en handvaardigheid gedaan. Maar alles op dit schooltje is ook zo armoedig. Sommige klassen hebben niet eens tafels waar ze op kunnen schrijven. En de stoeltjes zijn bijna allemaal kapot en ook de tafeltjes vallen bijna uit elkaar. Maar toch wordt er les gegeven en dat is erg belangrijk voor deze kinderen!
Time flies
De tijd vliegt, nog twee weken en mijn tijd hier in Cairo zit er alweer op. Ik geniet enorm van het mooie werk dat ik hier mag doen! Het gaat goed met me en ik ervaar dat iedere dag God voor mij zorgt.
Sylvia is voor drie maanden uitgezonden als Baanbreker naar Egypte. In verband met haar veiligheid is Sylvia’s naam gefingeerd.
