Het Loofhuttenfeest in Jeruzalem
Deze week is het Loofhuttenfeest in Israël. Overal in Jeruzalem zijn loofhutten verschenen. Het is een feest dat herinnert aan de veertig jaar dat het volk Israël door de woestijn trok en benadrukt de afhankelijkheid van God, Zijn trouw en vreugde over de oogst. Bij de Kotel zijn deze week twee grote bijeenkomsten waar de priesterlijke zegen uit Numeri 6 wordt uitgesproken. Het plein bij de Kotel staat dan overvloedig vol met mensen!
Ook zijn er christelijke conferenties in de stad. Christenen uit meer dan zeventig landen zijn naar Israël gekomen om samen het Loofhuttenfeest te vieren en te laten merken dat er van het Joodse volk wordt gehouden. Zoals God nabij is, proberen ook wij nabij te zijn. Bijvoorbeeld tijdens de Vlaggenmars die maandag werd gehouden, waarbij mensen met de vlag van hun land door Jeruzalem liepen. Blije kinderen verzamelen kleine vlaggetjes van verschillende landen en lopen zingend door de straten. Langs de kant van de weg staan Joden die met ons meezingen: Hevenu shalom alechem. Het ontroert ons. Er ontstaan korte, maar diepe contacten. Een Joodse meneer die een beetje Engels spreekt, herhaalt steeds: “Dankjewel dat je gekomen bent.” Vervolgens geeft hij Peter, al huilend, een omhelzing van een aantal minuten. Hartstaal die uitdrukking geeft aan liefde en diep meeleven met elkaar.
Veertig Nederlanders liepen mee met de Vlaggenmars. Er ontstaan nieuwe ontmoetingen en oude bekenden komen elkaar tegen. Petra, een gebedswachter die eerder voor ons had gebeden, ontmoeten we nu voor het eerst. Hoe mooi is dat! Marianne, van de regiogebedsgroep Maasland, vertelt: “We werden omringd door Israëliërs: tranen, omhelzingen, delen in vreugde en uitdelen van liefde. In deze middag zag ik het Vaderhart van God. Dat Hij met ons Zijn verdriet deelt. En dat schrijf ik in alle bescheidenheid: wie ben ik dat ik Zijn hart mag begrijpen en daarmee Zijn volk mag troosten? Zij openden hun eenzame, bezeerde hart voor ons. Een wandeling die zoveel meer was dan een mars. Het klinkt misschien onbegrijpelijk in jullie oren, maar vandaag zag ik hoe het Joodse volk te midden van hun verdriet oprecht feest viert.”
Reflectievragen: Wat betekent Zacharia 14 voor jou persoonlijk? Waar in jouw week zijn momenten waarop je in jouw ‘loofhut’ bent? Een plek met een open dak naar de hemel, waar je tijd hebt en neemt om naar Boven te kijken?
