Wat waren de afgelopen vier maanden geweldig zeg! In dit blog mag ik terugkijken op deze periode. Hier heb ik echt op God leren vertrouwen en Zijn liefde ontvangen om door te geven aan de mensen met een beperking. Zonder Gods liefde had ik het zelf niet gekund.
Dinet (27, kleine foto rechts) deed vier maanden vrijwilligerswerk als baanbreker in Israël. Ze werkte in Jeruzalem bij organisatie Elwyn, die zich richt op lichamelijk en verstandelijk gehandicapte kinderen en volwassenen. Er zijn woonlocaties en er is dagbesteding. Lees ook haar eerste blog Eerst was het even slikken.
En wat kan liefde, tijd en aandacht veel veranderingen teweeg brengen. Dit had ik nog niet eerder zo beseft, maar door hier te werken en deze drie factoren alleen maar toe te passen zie ik dat de mensen hier opbloeien en groeien in hun vaardigheden en ‘gedrag’.
‘Dan moet ik wel oppassen’
Elke dag heb ik een meisje van 24 jaar begeleid, zij droeg de stempel van gevaarlijk meisje met zich mee. In het begin was ik zelf wat voorzichtig, want ja, gevaarlijk, dan moet ik wel oppassen. Maar al gauw veranderde mijn beeld van haar. Zij is helemaal niet gevaarlijk, zij zoekt liefde en aandacht. Door haar Gods liefde en aandacht te geven, veranderde het beeld over haar. De werkers zagen dit en zo mag ze nu af en toe in de groep aanwezig zijn en ‘spelen’ met de andere mensen.
Wat ik wel eens lastig vond, is dat je weinig waardering krijgt in het werk. Hoewel ik weet dat dienen te maken heeft met het loskomen van je eigen ik (in Nederland draait het om waardering krijgen voor je werk en zelfontplooiing). Dan dien je niet voor jezelf maar geef je jezelf eigenlijk over. Het afleggen van je eigen ik, en jezelf geven aan de Heere.
Ik ben God dankbaar dat hij mij op deze plek heeft gezet, om hier in afhankelijkheid van Hem te leven en steeds opnieuw op Hem te vertrouwen en Zijn liefde over te brengen aan de mensen met een beperking op dit terrein!
Andere blogs lezen van Baanbrekers? Dat kan hier.
