Van wie ben je er een? Of in mijn geval; welke Simon is jouw vader? Dit te weten geeft houvast bij het bepalen wie we tegenover ons hebben of zelfs wat voor vlees we in de kuip hebben. Hoe onze ouders bekend staan en welk spoor zij in het leven getrokken hebben, kan bepalend zijn voor de manier waarop anderen ons bejegenen of inschatten.
Familienamen
Hier in Israël, struikel je over familienamen die lijken te voorkomen dat de vraag gesteld moet worden; veel achternamen beginnen met ‘zoon van’, oftewel ‘Ben’: Ben Avi; Ben Avraham; maar ook Bar (aramees); Bar Efrat, Bar Yosef. Bij het Arabisch bevolkingsdeel daarentegen is het de (oudste) zoon, die de naam bepaalt, dus daar wemelt het van de Abu Muhammeds en Abu Ahmads en staat de leider van de Palestijnse Authoriteit, Abbas ook bekend onder de naam Abu Mazen. Is het Joodse volk een natie van omkijkers en heeft men aan Arabische kant een vooruitziende blik?
Op de schouders staan
In de Joodse beleving is weten waar je vandaan komt heel belangrijk; je staat op de schouders van je voorouders. Tijdens de synagogedienst wordt degene die mag lezen naar voren geroepen met zijn eigennaam en die van zijn vader: Yacov Ben Menachem. In de geslachten bewijst de Eeuwige zijn trouw. Daar werden wij onlangs opnieuw bij bepaald toen we in Hebron het graf van de aartsvaders bezochten. Uit degenen die daar begraven liggen: Abraham, Sarah, Isaac, Rebecca en Lea kregen Jacob en zijn nageslacht de naam: I S R A (e)L.
Wederom toegankelijk
Lang was dit verboden terrein voor Joden, maar sinds 1967 is een deel van het monument, gebouwd boven de grot van Machpela, voor hen weer toegankelijk. Wat een bedrijvigheid op een doodgewone maandagmiddag! Niet van rondgonzende toeristen met hun flitsende fototoestellen, maar vooral Joodse gelovigen die in alle hoeken en gaten gebruik maken van de ingerichte gebedsplaatsen. Voort in het spoor van dienst aan de Eeuwige, eerbied voor ‘de God die droeg ons voorgeslacht’.
Strenge bewaking bij dode aartsvader
De grote gedenkplaats is nu geforceerd verdeeld in een Islamitisch en een Joods deel. Strenge bewaking moet ervoor zorgen dat ieder op zijn eigen terrein blijft. De plaats van Abraham, de aartsvader die Isaac en Ismaël ooit samen begraven hebben, ligt in het midden en is van beide zijden te zien door een -getralied- raam.
Dat brengt ook ons tot gebed. Dat de scheidingsmuur van haat en wantrouwen weggebroken zal worden en de tijd zal komen dat zij samen de Here zullen dienen zoals staat in Jesaja 19.
Column in het blad Reveil – geschreven door Near East Ministry-veldleiders Ron & Nelleke – Foto: Anton Mislawsky – Unsplash
