‘Miss Esther, do you really love me?’, vraagt ze me weer.

Salaam aleikum! ‘Saving one child, is like saving the world’ staat er geschreven op een muur op de berg Zion. Ik loop daar af en toe. Tijdens het kinderkamp van afgelopen maand is dat in het bijzonder ons doel geweest.

In de maand juli mocht ik de Jer**ose jeugd onder mijn hoede nemen als gymnastics teacher. Daarnaast konden de kinderen allerlei workshops volgen.

Esther is baanbreekster bij Near East Ministry en vertelt voor de 3e keer in een blog over haar activiteiten.

Baanbreker Esther met een wegwijsbord vol met bekende steden in het Midden-OostenEen paar dingen zullen me zeker bijblijven:

  • De tienerjongens die op het platte dak met veertig graden celsius niet moe te krijgen zijn met het onderdeel ‘achterwaartse salto vanaf stoel’ (en een leider die ook een poging waagt en bijna zijn nek breekt).
  • Het eindeloos oefenen van radslagen met lenige meisjes.
  • Een stralende Rana die uiteindelijk in staat is om een koprol te maken.
  • Lana van 9 jaar: de levendigheid en droefenis ineen. Niet te hanteren en een hartendief tegelijk. Ze is het oudste meisje in een groot gezin; moeder is net weer bevallen. “Miss Esther, do you love me?”, vraagt ze mij. “Natuurlijk Lana!”.

    “Miss Esther, do you really love me?”, vraagt ze weer. “Natuurlijk lieverd, dat weet je toch?”.

Maar dan een telefoontje van moeder: ze heeft op Lana’s kamer een afscheidsbrief gevonden, geschreven door Lana. Het kind schrijft dat niemand begrijpt waar ze doorheen gaat. Moeder voelt zich machteloos. Ze kan Lana emotioneel niet bereiken.

Hoeveel kun je eigenlijk betekenen?

Op zo’n moment vraag je je af hoeveel of hoe weinig je eigenlijk kunt betekenen. Maar je beseft ook dat dit meisje niet toevallig op je weg is geplaatst. Het is bijzonder dat dit kind zich zichtbaar thuis voelt bij de mensen van Seeds of hope. En ik voel hoe enorm G*d de Vader bewogen is met dit kind. Gelukkig spreekt mijn collega goed Arabisch en kan zij in gesprek gaan met Lana.

‘Saving one child is like saving the world’. De wereld hoeven we gelukkig niet meer te redden. Dat heeft onze Verlosser al gedaan. Maar er is nog wel belangrijk werk te doen voor ons. Om het met Bonhoeffer te zeggen: ‘Bidden, wachten en goed doen. Dat is waartoe we geroepen zijn.’

Andere blogs lezen van Baanbrekers? Dat kan hier.

Andere berichten

Uit de boekenkast: Nieuwe hoop op vrede door Tass Saada en Emanuel Shahaf

Door: Lourens Geuze – Predikant in de PKN en Teamleider Midden-Oosten bij Near East Ministry. In 2025 hebben we onze...
Ga naar Uit de boekenkast: Nieuwe hoop op vrede door Tass Saada en Emanuel Shahaf

Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?  

Uit het boek: 40 vragen van Jezus die uitdagen, van Marien Kollenstaart*. Matteüs 27:46 FAQ Dit is Jezus’ allerlaatste vraag...
Ga naar Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?  

“Welke oorlog heb je liever?”

Door Esther Arnusch*. Daarmee begon Daniëls pianoles tijdens de tweede week van de huidige oorlog met Iran. “Wat een vreemde...
Ga naar “Welke oorlog heb je liever?”
Duif schuilt in de gebedsmuur.

“Mijn mooiste schuilplaats moment”

Door Emmy Boor, veldleiding in Jeruzalem “In de afgelopen maanden namen de spanningen steeds meer toe. Een oorlog met Iran...
Ga naar “Mijn mooiste schuilplaats moment”
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.