Lieve mensen,
Marijke vroeg me een stukje te schrijven over de Reveilweek. Met veel plezier ben ik in de pen
geklommen.
Ik had voor het eerst over De Reveilweek gehoord door schrijftolk Marijke Morren. Ik had haar
gevraagd of ze voor mij kwam tolken in de kerk tijdens de periode dat de Reveilweek gehouden zou
worden. Marijke zei dat ze niet kon, want ze ging naar de Reveilweek. Ik werd nieuwsgierig naar de
Reveilweek.
Hoewel Marijke in eerste instantie wat terughoudend was, vertelde ze er meer over omdat ik door
vroeg. Ik vond het vooral mooi dat er een christelijke conferentie was, waar rekening werd gehouden
met slechthorende en dove mensen. Ik had al de conferentie van Biddinghuizen mee gemaakt, maar
dat vond ik zo massaal en zo lawaaiig en ik kon gewoon niks van verstaan en begrijpen. Maar
Reveilweek klonk echt wel anders. Ik zou overal aan mee kunnen doen zei Marijke, omdat de tolken
overal inzetbaar zou zijn. Het idee dat ik dan eindelijk een christelijke conferentie kon bijhouden, trok
me erg aan.
Ik zocht al naar een manier om tot bezinning te komen. Meer verdieping in mijn geloofsleven. Rust in
mijn onrustige ziel. In de periode dat ik zo in de war was, zo kwetsbaar terwijl ik herstellende was van
een burn-out. Ik had sterk het gevoel dat ik naar de Reveilweek moest gaan. Ik voelde me geroepen.
Zo ben ik dan gegaan. Op mijn fiets en de trein naar Ambt Delden. Was wel 3 uur zoet mee, maar het
was het wel waard!
De Reveilweek is me heel erg goed meegevallen. Het was geweldig! Ik kon alles volgen! Dankzij de
schrijftolken. Ik hoefde me niet meer zo in te spannen om vooral alles mee te krijgen. Ik kon rustig
achterover leunen en toch alles volgen: de preek in de zaal; de gespreksgroep met een voor een
groot deel horende mensen en een paar slechthorende mensen; de gesprekken met het (horende)
pastoraal team; de conferenties. Het was ook geweldig om te zien hoe de tolken de liederen
gebaarden. Zo kon ik ook in de maat meezingen. Wel is het heel erg intensief allemaal. Zo
indrukwekkend.
De sfeer heb ik steeds als fijn ervaren. Op de reveilweek lopen allemaal mensen met verschillende
kerkelijke gezindten. Dit valt allemaal weg tijdens de reveilweek. Iedereen is gelijk. Iedereen is bezig
met verdieping in hun geloofsleven of op zoek naar God of wat dan ook.
In de gespreksgroep leer je dat iedereen met dezelfde onzekerheden of problemen worstelt. Als
slechthorende dacht ik vaak dat ik de enige was die worstelde met bepaalde onzekerheden of
problemen. Ik voelde me niet achtergesteld, zoals ik me wel vaak voelde in een groepje. Dan gaat het
tempo vaak iets te snel. Maar in de groep is het tempo gemoedelijk. De schrijftolk moet het
natuurlijk allemaal kunnen bijhouden om te kunnen schrijftolken. En daarom kon ik het allemaal
goed volgen en mee doen. Zo leerde ik hier dat mijn mening ook mee telde. En dat andere mensen
ook van mijn ervaringen leerden. En ik kon van hun ervaringen leren. De gespreksgroep vond ik het
kostbaarst om bij te wonen. En dan voel ik me dankbaar dat er een schrijftolk is die dit allemaal
mogelijk maakt.
Je wordt echt stil gezet tijdens de Reveilweek. Zo veel mooie onderwerpen die worden aangehaald. Onderwerpen die gewoon in de samenleving spelen. In je privé leven, in je gezinsleven, je gedachtewereld, je worstelingen, oud zeer, enz.
De eerste keer ben ik alleen gegaan. Mijn man vond het iets te veel van het goede. Het heeft me goed gedaan. Ik heb zo veel rust ervaren. Ik heb toen geestelijke bevrijding ervaren. En ik ben in mijn geloofsleven gegroeid. Ik leerde weer vertrouwen hebben in mensen. Ik maakte nieuwe vrienden. Ik zit nu zelfs in een gebarenkoor! Terwijl ik nogal verlegen was en een teruggetrokken leven leidde.
De tweede keer zijn mijn man en mijn volwassen dochter mee gegaan als bezoekers. Een hele week mee doen, vonden zij nog te veel. Maar toen zij er eenmaal geweest waren, wilden ze toch iedere avond mee komen! Ook zij vonden het fijn om er bij te zijn.
De derde keer zouden mijn man en ik de hele week gaan. Met pijn in het hart, slaan we dit jaar over. Maar we moeten een keuze maken. We gaan naar mijn vader in Suriname die zijn 75e verjaardag viert.
Groetjes, Merry
Reveilweek 2014
