Dinet (27, staand in het midden) doet voor vier maanden vrijwilligerswerk als baanbreker in Israël. Ze werkt in Jeruzalem bij een organisatie die zich richt op lichamelijk en verstandelijk gehandicapte kinderen en volwassenen. Er zijn woonlocaties en er is dagbesteding. Dit blog beschrijft haar eerste indrukken van wonen en werken in Israël.
Ik ben nu net iets meer dan een twee weken in het Beloofde Land. De eerste drie dagen verbleef ik dichtbij het centrum en werd er tijd besteed om me kennis te laten maken met de cultuur. Interessant om een stukje historie te horen. Samen met de veldleiding heb ik een film gezien over de Holocaust. Indrukwekkend om te zien hoe de christenen de Joden vroeger behandeld hebben.
‘Het is een totaal andere setting dan ik gedacht had’
Ook maak ik een messiaanse en een Arabische kerkdienst mee; beide kerkdiensten hebben indruk gemaakt. 
In de laatstgenoemde kerkdienst ging het over het volgen van de Heer: ‘volgen wij de weg die Hij ons voorgaat? Horen wij zijn roep en luisteren we hiernaar? Zijn wij klaar om, net zoals Noach en Abraham, God te volgen en onze levensstijl te wijzigen?’.
Ik moest hier later nog aan terug denken toen ik eenmaal op de locatie kwam om te werken en het huis zag waar ik nu verblijf. Het is een totaal andere setting dan ik gedacht had. We hebben hier het minimale van wat je nodig hebt. Eerst was het even slikken, maar door terug te denken aan de preek mag ik dankbaar zijn voor wat er hier is. Ook al is het niet veel, ik ben wel bevoorrecht om in Zijn koninkrijk aan het werk te gaan!
Werkplek in Israël
Het is een groot gebied, met diverse huizen op het terrein waar meestal vier groepen van ongeveer acht tot twaalf bewoners wonen. Daarnaast zijn er nog kleine huisjes waarin dagbesteding wordt gegeven voor een aantal bewoners. Op dit terrein wonen 215 bewoners met hele diverse beperkingen (en van sommigen weten ze niet wat ze hebben).
Samen met acht andere vrijwilligers mogen we de werkers op het terrein ondersteunen in het geven van extra aandacht aan de bewoners. Omdat ik nu al een aantal dagen mee draai, leren de bewoners me kennen en geniet ik van de kleine positieve momentjes. Bijvoorbeeld wanneer iemand m’n hand pakt, of wanneer iemand naar me toe komt en iets zegt… Dat is zó gaaf! Echt iets om dankbaar voor te zijn!
