Als baanbrekers hebben wij in Israël een tijdje in twee werelden geleefd: in de wereld van de Joden en in die van de Palestijnen. Drie maanden werkten we in kindertehuis Jemima in Beit Jala op de Westbank. We hebben ervaren dat beide volken lijden: aan de ene kant van de scheidsmuur de onvrede vanwege het uitzichtloze bestaan voor de mensen die hier leven, de onrust vanwege de dodelijke aanslagen die er in december waren bij een Joodse nederzetting hier niet ver vandaan en de onzekere toekomst voor de christenen hier.
Aan de andere kant van de muur de raketten die het leven van de inwoners bedreigen en in het noorden en oosten is er de dreiging van buurlanden. We begrijpen dat beide volken verlangen naar een plek waar ze veilig kunnen wonen en waar hun kinderen kunnen opgroeien in vrede. Menselijk gezien een onoplosbaar probleem. Maar uiteindelijk zal die vrede er komen met de terugkomst van de Vredevorst, dat heeft God ons beloofd.
Ondertussen hebben we in de drie maanden dat we hier waren geprobeerd om een klein lichtje te zijn in het leven van de mensen hier. Soms zomaar door een gesprekje in de bus, op straat of tijdens ons werk waarbij je laat weten dat je liefde hebt voor hen. De vriendelijkheid en de openheid die we ondervonden heeft ons geraakt.
Ook Jemima is een licht voor de kinderen die hier wonen of dagelijks komen. Hier is warmte, aandacht, veiligheid en gezelligheid. Dat zijn dingen die ze thuis niet altijd ervaren. Verhalen over de thuissituaties zijn soms schrijnend. Vaak is aan kleding, verzorging en het brood dat ze meebrengen als ontbijt in te schatten hoe de thuissituatie is. De kinderen in Jemima zijn bevoorrecht boven veel gehandicapte kinderen op de Westbank: naast de liefdevolle dagelijkse verzorging zijn er aanvullende voorzieningen zoals tandzorg, fysiotherapie en logopedie. Hier geen hoge kwaliteitseisen, maar met eenvoudige middelen proberen goede zorg te verlenen.
In de weekenden dat we vrij waren hebben we veel van het land mogen zien en kennis gemaakt met de diversiteit aan kerken en geloofsgemeenschappen aan beide kanten van de muur. Dan word je verrijkt door de veelkleurigheid van de schapen uit Gods grote weide. Het huis van de NEM in Jeruzalem is voor ons een warme en gastvrije herberg geweest waar we veel geleerd hebben over Bijbelse achtergronden, land en cultuur, maar waar we ook waardevolle ontmoetingen hadden met Nemmers die al jarenlang hun leven in dienst stellen van beide volken.
We gaan terug naar Nederland met een hart vol dankbaarheid dat we hier een poosje mochten wonen en werken, maar ook met het verlangen om, als God het ons geeft, opnieuw een tijdje mee te lopen op een stukje van de Heerbaan.
We laten alle kinderen en medewerkers van Jemima achter, maar niet zonder hoop. Op een dag toen we met de bus van Jemima de kinderen wegbrachten naar huis stond boven de trieste woonwijk een prachtige regenboog, het teken van Gods trouw:
Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.
Ook Baanbreker worden? Lees meer over het baanbrekers-project.
