Drie maanden woon en werk ik inmiddels in dit prachtige land. Mijn werkplek is ADI Negev, een gemeenschap voor mensen met een beperking. Ik werk op de verblijfsafdeling voor volwassenen met ernstige beperkingen en kinderen met aangeboren afwijkingen. Soms een zware afdeling om te werken, maar ook een afdeling waar je veel liefde kunt geven en onverwachte situaties een glimlach tevoorschijn kunnen lokken, zoals bij het volgende verhaal.
Een van de bewoners, laten we hem Adam noemen, vindt het leuk om je aan het schrikken te maken. Als je met de bewoner naast hem bezig bent, ‘slaat’ hij je vaak op je rug zodat je schrikt. Op een goede dag zat een van de andere vrijwilligers te praten tegen de bewoner die naast Adam zat. En zoals vaker sloeg Adam haar nu ook op de rug. Maar wat gebeurde er tot onze verwondering? De andere bewoner bleek dit absoluut niet te kunnen waarderen. Hij stak woedend een arm uit naar Adam, onder het slaken van boze kreten. Kom niet aan iemand die ik mag!
Ook buiten het werk gebeuren er dingen die me blij maken. Dingen die in Nederland niet zo snel zouden gebeuren. Met een van mijn huisgenoten ging ik op een zonnige dag naar het strand om daar de zonsondergang te bekijken. De bus terug stopte helaas niet bij ADI, alleen in het dorp vlakbij. Dit betekende dat we nog een halfuur door de kou naar huis moesten lopen. Helemaal ingepakt en vol goede moed gingen we op weg. We waren nog geen vijf minuten aan het lopen, of er stopte een auto naast ons met een jong Joods echtpaar er in. ‘Waar moeten jullie naartoe? ADI Negev? Prima, stap maar in!’ En zo waren we opeens in vijf minuten bij ADI, dankzij dit behulpzame echtpaar!
Waar zou ik nog meer over schrijven? De eerste glimlach van een baby, het gelukkige gezicht van een bewoner als zijn ouders op bezoek zijn, de onverwachte knuffels, de muziek en het dansen bij de feestjes… Ik kan met recht zeggen dat mijn blijdschap groot gemaakt is in dit land en door zijn bewoners!
Anneke, Baanbreker bij ADI Negev, Israël
