Al jaren had ik het verlangen om naar Israël te gaan en niet om vakantie te vieren. Ik wilde er werken en de mensen, Jood en Arabier, dienen. Het is er eindelijk van gekomen. Als Baanbreker ben ik hier samen met mijn man Wim. Ik werk vijf dagen per week, waarvan vier in de gaarkeuken van Hineni.
Anneke Vos vertelt in dit blog over een deel van haar werk als Baanbreker
Hineni is geen gaarkeuken zoals andere gaarkeukens, maar een humanitair restaurant. De opzet van Hineni is zo dat mensen, die dit nodig hebben, gratis kunnen komen eten. Ook eten er mensen tegen betaling. De mensen die het nodig hebben, worden zo niet geïsoleerd als groep. Hineni heeft naast de gaarkeuken nog verschillende andere projecten. Zoals een weggeefdepot met babykleding en babyspullen.
In Hineni maken we alles vers klaar. ’s Morgens beginnen we het snijden van de groenten. Dat gaat om dozen vol met bijvoorbeeld aubergines en zoete aardappelen. Ondertussen zijn de kok en zijn rechterhand aan het koken en braden.
Om twaalf uur komen de eerste gasten aan, in totaal zo’n honderd. Van sommigen straalt de armoede er van af, maar er komen ook keurig geklede dames binnen, met hoed en al. Er komen mensen met een beperking eten, alleenstaande jongeren, orthodoxe Joden en Arabieren. Na de maaltijd krijgen de gasten een bakje met een maaltijd voor ’s avonds mee. Tussendoor en na het eten wordt er afgewassen, gesopt, gedweild enzovoorts.
Schatjes
De dag in de week dat ik de afgelopen tijd niet het restaurant was te vinden, besteedde ik in het Social Center in de oude stad van Jeruzalem. Daar doe ik pedicurewerk. Op woensdagmorgen krijgen de vrouwen gymnastiekles en daarna komen ze naar mij voor een voetbehandeling. Ik heb een teiltje en handdoeken bij me. Om de beurt gaan ze met hun voeten in het badje zitten. De anderen zitten om me heen, om te kijken wat ik aan het doen ben.
Deze vrouwen zijn echt schatjes. Ze hebben zelfs een keer voor me gezongen. Veel zijn van Armeense afkomst, maar er zijn ook Turkse, Griekse, Syrische en Palestijnse vrouwen bij. De meesten zijn Grieks-Orthodox, maar er zijn ook een paar moslima’s bij.
We genieten ervan om hier te zijn en van de vele bijzondere ontmoetingen en de mooie mensen.
Andere blogs lezen van Baanbrekers? Dat kan hier.
