Afgelopen weekend werd in Israël Rosj Hasjana gevierd, het Joodse nieuwjaar. Rosh HaSjana, oftewel het bijbelse ‘Feest van de Bazuinen’, houdt verband met de schepping. Daarom wordt binnen de joodse wereld aangenomen dat Rosj Hasjana – letterlijk ‘Hoofd van het Jaar’ – ‘de verjaardag van de mensheid’ is en wordt gevierd als een nieuwjaar, waarbij men elkaar geschenken geeft.
Zoals het met alle feesten gaat in Israël, zijn de weken daarvoor met bepaalde verwachting en sfeer die mensen in beweging zet. Totdat het feest begint met een feestelijke maaltijd.
In deze weken bracht Corrie, naast haar gewone werk in de thuiszorg, aan 60 mensen een nieuwjaarsgroet en cadeautje, waaronder honing, als symbool voor de wens dat het een goed en zoet jaar mag worden.
Deze extra bezoeken rondom Rosj Hasjana mogen tijd kosten. Met aandacht en een kop thee luisteren om elkaar echt te ontmoeten. Aan tafel komen herinneringen boven aan familie, immigratie en het Joodse leven in landen waar het vieren van de feestdagen soms moeilijk of zelfs verboden was.
Zo ging Corrie op bezoek bij een weduwe met vijf dochters. Twaalf jaar geleden verloor zij onverwacht haar man; haar jongste dochter was toen nog maar vier jaar oud. Ondanks dit enorme verdriet bleef zij werken en zorgde ze voor haar gezin. Pas onlangs vond ze de kracht om haar creatieve werk weer op te pakken als kunstenares en illustreerde zij een kinderboek. Terwijl Corrie met haar thee dronk en naar haar dochters vroeg, ontstond een mooi gesprek over hun leven en gedeelde interesses. Tot Corries verrassing haalde de vrouw haar kunstwerken tevoorschijn. Het was als de eerste bloesem na een lange winter. Wat een bemoedigend moment!
Het volgende adres van die dag is bij een echtpaar van in de tachtig, oorspronkelijk uit Moskou en na vele jaren in Letland nu acht jaar woonachtig in Jeruzalem. De lege koffers staan nog steeds in de hoek van hun woonkamer en herinneren aan hun gevoel van ‘zwerven’ tussen landen. Ze voelen zich niet gelukkig en verlangen terug naar hun vroegere leven. Naast de praktische hulp die er is, kan er onverwacht een vraag gesteld worden: “Waarom doe jij dit werk, wat beweegt jou?” Zomaar een moment om van hart tot hart te delen van de liefde en trouw van de God van Abraham, Isaak en Jakob voor Zijn volk.
Dat is waar het werk van Corrie binnen de NEM en ICEJ om draait: dienen uit liefde. In praktische zorg, in trouw opgebouwde relaties. Waar mensen mogen ervaren: ik word gezien, en ik word niet vergeten.
Ook voor jou: Een goed en zoet jaar toegewenst!
Reflectievraag; wie wens jij een goed en zoet jaar toe? En op welke manier wil je dit kenbaar maken aan deze persoon: in positieve woorden, tijd samen doorbrengen, een fysieke aanraking, een cadeautje geven, iets praktisch doen?
Door: Peter en Daniëlle Verboom, Interim-veldleiding NEM in Jeruzalem
