Door Emmy Boor, veldleiding in Jeruzalem
“In de afgelopen maanden namen de spanningen steeds meer toe. Een oorlog met Iran leek onomkeerbaar. De dreiging vanuit Iran naar Israël kwam steeds dichterbij. De spanning over het moment wanneer de oorlog zou gaan uitbreken is voorbij en heeft plaatsgemaakt voor andere spanning: “Wanneer komt de volgende raket?” En de vraag van verlangen: ”Wanneer mag deze oorlog weer ten einde zijn? Hoe gaat de toekomst van het Midden-Oosten eruitzien?” En voor ons, daar te midden van, zie ik dat er geen comfortzone meer is, alles is onzeker, dat er niets meer te verbergen valt, schone schijn is weg. Maar ook dat er uit deze moeilijke omstandigheden mooie vruchten van geloof en volharding tevoorschijn komen.
Mijn mooiste schuilkeldermoment tot nu toe was deze Shabbat in de gemeente, de dienst was nauwelijks begonnen toen het alarm ging, samen met gelovigen in de schuilkelder bijeen, samen zingen en bidden tot het gevaar was geweken, een onvergetelijke ervaring.
Veel huizen in Israël hebben in huis een veilige kamer om te schuilen. Omdat de flat waar ik in woon voor 1990 gebouwd is, heb ik niet zo’n veilige kamer. Bij ieder alarm, bij dag en bij nacht, ga ik vier etages naar beneden, steek de straat over en weer een trap naar beneden. Onder de synagoge en in het gemeenschapscentrum daarnaast, is een schuilkelder. Samen met anderen, en enkele honden, wachten we tot het weer veilig is om naar huis te gaan; ieder naar zijn eigen appartement. Tot ziens maar weer.
Ik ben Israël dankbaar voor de vele schuilkelders die er zijn. Voor een tijd als deze dat ik juist nu mij geroepen weet om iedere dag ouderen en zieken te bezoeken. Vaak zijn er de blijde en verbazende reacties: “Blij dat je gekomen bent.” Inmiddels heb ik al in verschillende schuilkelders gewacht tot het gevaar voorbij is. Vorige week nog in een schuilkelder van een ziekenhuis. Ik was onder de indruk. Een schuilkelder vol mensen: artsen, verplegend personeel, zieken en hun familie, kinderen, ouderen, Ultra Orthodoxe Joden, seculiere Joden, Arabische Moslims, allemaal samen, met vriendelijkheid en betrokkenheid naar elkaar; iedereen gelijk, wachtend tot het onheil geweken is. Het had iets toekomstigs, zo zal het zijn, wij, allemaal samen.“
Bovenstaande blog is met toestemming overgenomen uit de nieuwsbrief van onze BruggenBouwer Corrie van Maanen.
Niet iedereen heeft een schuilplaats, zoals onze BruggenBouwers in Jordanië waar de alarmen ook afgaan en raketten over hun hoofden vliegen. Er vallen ook wel brokstukken neer, dus belangrijk om oplettend te zijn.
Wilt u blijven bidden om bescherming in deze onzekere oorlogstijd? Dat iedereen op tijd in de schuilkelder is en niet dodelijk geraakt zal worden zoals afgelopen week, een ouder echtpaar in Tel Aviv.
Bid voor ons. Voor onze broeders en zusters in Christus. Voor Joden en Moslims. Dat we ten diepste Jezus zullen leren kennen als de Beste Schuilplaats ever.
