Een nieuwe leefomgeving zorgt voor nieuwe ontmoetingen en avonturen. Ik werk met Joodse vrouwen, waarvan er een paar Engels kunnen spreken. In de vijf maanden dat ik hier ben heb ik hen leren kennen en zijn zij mijn 2 de familie geworden. Ik bid sinds een tijdje voor meer uitdaging in het getuigen van Gods liefde en Gods plan boven mijn eigen dagprogramma te zetten. Om zo God alle mogelijkheid en controle te geven voor die dag.
Laatst vroeg een collega aan mij “do you pray?” Ik zei vol overtuiging “yes!” “When?” vroeg ze. Ik vertelde dat ik altijd naar God kan gaan wanneer ik maar wil. Er ontstond een gesprek in het Hebreeuws met de andere vrouwen. “You love Jews, right?” “Yes!” Er was een opening om te vertellen dat ik in God, Jezus en de Heilige Geest geloof. Islam is de naam van een nurse die ik nog maar een paar dagen kende, ze sloot zich aan bij het gesprek. Ik was dus met een Joodse vrouw en een moslima over het christendom aan het praten. Ik getuig van Gods liefde door praktische dingen te doen, maar deze keer kon ik erover praten en uitleggen.
Soms komt er een groep mensen naar ALEH toe voor een rondleiding en uitleg. Ik word vaak gevraagd om een praatje te houden en uit te leggen wie ik ben, wat ik hier doe en hoe ik hier ben gekomen. Onderhand vertel ik gemiddeld 1x in de twee dagen mijn verhaal aan belangrijke mensen uit Amerika, Israël, Nederland…
Ik maak nogal eens onverwachte dingen mee en onverwachte situaties. Ik leer veel, soms is het klein zoals een woordje Hebreeuws en soms is het groot. Ik bid veel en sinds kort ga ik naar een kerk in Beer Sheva waar ik me thuis voel. Ik ben erg dankbaar en God voorziet elke dag.
Debora volgt een tussenjaar in de Negev-woestijn en schreef deze blog. Meer weten? Kom naar de informatieavond op 20 februari 2020.
