De baanbrekersperiode is voor mij een onvergetelijke ervaring geweest. Wat voel ik me dankbaar en bevoorrecht dat ik juist bij de organisatie Elwyn in Jeruzalem heb mogen dienen, als baanbreker.
Nadine deed vijf maanden vrijwilligerswerk als baanbreker in Israël. Ze werkte in Jeruzalem bij organisatie Elwyn, die zich richt op lichamelijk en verstandelijk gehandicapte kinderen en volwassenen. Er zijn woonlocaties en er is dagbesteding. Lees ook haar eerste blog ‘Interessant om van zowel de Joodse als de Arabische cultuur te leren’.
In eerste instantie dacht ik: ‘Help, bij volwassen gehandicapte mensen. Dat is niet direct mijn doelgroep, al geef ik wel om hen. Maar om er nu 5 maanden te werken…!’.
Ik voelde dat ik het uit mijzelf niet kon en vrieg daarin elke dag aan God om Zijn hart en handen te krijgen, om in echte liefde en blijdschap uit te delen. En God heeft daar ruimschoots in voorzien! Hij vulde me elke morgen met zichzelf en ik heb echt in liefde en blijdschap kunnen werken.
‘Wat ben ik blij met deze levensles!’
Foto: cliënten vieren poerimfeest
In deze periode heb ik gewerkt met mannen/vrouwen, hoog niveau/laag niveau, mobiel/niet mobiel, autistische mensen en een depressieve vrouw. Door alle beperkingen heen leerde ik om de mens erachter te zien. Ik heb geleerd waar het in de kern om draait bij mensen: liefde en aandacht. Dan hoef ik helemaal geen bijzondere dingen te doen of te kunnen, als ik er maar ben voor hen en hen echt zie en hoor. Wat ben ik blij met deze levensles!
Zo was er een man die bekend stond als ‘bad boy’. Ik zag dat hij helemaal geen bad boy was, maar frustraties had. Hij kon zich namelijk niet uiten en wilde dit heel graag. Ik probeerde hem echt te begrijpen en gaf hem liefde, aandacht en uitleg. En wat een lieve ondeugende jongeman kwam er tevoorschijn! Door de werkers steeds te wijzen op deze kant van hem, merkte ik dat het beeld over hem ten positieve is veranderd.
Ik kan wel veel meer vertellen over wat ik heb geleerd, de liefde die de bewoners aan mij geven et cetera. Het belangrijkste toch wel is dat ik dichter naar God toe gegroeid ben. Hij is krachtig, aanwezig op momenten als ik Hem nodig heb, Hij voorziet, Hij verwondt en herstelt, Hij is onze liefdevolle Abba die weet wat Zijn kinderen nodig hebben.
God heeft mij verder gevormd en ik heb hier geleerd wat het betekent om echt biddend te dienen; onder de minste van Zijn broederen.
Andere blogs lezen van Baanbrekers? Dat kan hier.
