Elke Nederlander heeft wel een plaatje bij de term Jong Belegen… Goudgele, nog net zachte kaas met een veel pittiger smaak dan de jonge variant. Tot onze grote spijt, in onze woonplaats Jeruzalem, niet verkrijgbaar. Blijkbaar wordt het nog niet massaal geïmporteerd, terwijl we zeker weten dat het gretig aftrek zou vinden. Zowel bij Nederlanders die voor korte tijd in Israël vertoeven, als bij hen die jaren geleden inburgerden als ‘Oleh Chadash’ (immigrant). Natuurlijk wordt er geprobeerd onze overheerlijke en onvervalst nederlandse “Goedah” hier te lande te produceren, maar meer dan een slechte imitatie is het resultaat niet.
In de afgelopen maand waren we uitgenodigd bij een club met de naam ‘Jong Belegen’. Komend op het terrein van kibboets Sha’ar Ha-Golan, waar deze groep samenkomt, troffen we zowaar een kudde zwartbonte melkkoeien aan onder een afdak. Bij een temperatuur van 46 graden Celsius (!) aan het eind van de middag, roken we de dames nog eer we hen in het zicht kregen.
Wat voerde ons naar deze kibboets, waar de koeien overigens maar bijzaak zijn? Om te voorkomen dat degenen die het werk van de Near East Ministry kennen, nu denken dat de dienst aan het Midden-Oosten zich gaat uitbreiden naar het plaatsen van vrijwilligers in een kaasmakerij, enige uitleg.
Toen de NEM in de jaren 70 van de vorige eeuw het werk in Jeruzalem uitbreidde, lag de tweede wereldoorlog nauwelijks 25 jaar achter ons. De diepe sporen die dit tijdperk getrokken heeft in de persoonlijke levens van veel inwoners van de jonge staat Israël en de samenleving in opbouw waren alom pijnlijk aanwezig. Vrijwilligers van de NEM raakten als ‘maatjes’ betrokken bij het werk van Elah, dat zich toelegt op psycho-sociale hulpverlening aan overlevenden van de Holocaust in de vorm van individuele gesprekken, therapiesessies en steungroepen. Het regelmatig optrekken als buddy met één van deze kostbare, maar getekende mensen en het luisteren naar hun verhalen is daarop een aanvulling. Maatje zijn is geen eenrichtingsverkeer, maar een wederzijdse betrokkenheid, die naar beide kanten een zegen is. Op persoonlijk vlak, maar ook voor onze beide organisaties. Toen een van onze werkers zwaar gewond raakte bij een aanslag, bood de psychologe van Elah meteen hulp aan bij de traumaverwerking van betrokkenen.
De steungroep van Elah in Noord Israël, die hoorde van de verwevenheid wilde graag horen op welke terreinen vrijwilligers van de NEM nog meer ingezet worden en wat de achterliggende visie van ons werk is. De avond bracht voor hen veel nieuws en wij kregen een andere kant te zien van het werk van Elah. Een groep voornamelijk zestigers en begin zeventigers, die als kibboetsvrijwilliger met een Israëlische partner getrouwd zijn. Een groep met een totaal ander karakter dan de overlevenden in Jeruzalem, maar met dezelfde oprechte en brede belangstelling.
En inderdaad, in vergelijking met hun clubgenoten in Jeruzalem die allen tussen de 85 en 98 jaar oud zijn… Jong Belegen.
Tekst: Veldleiding NEM | Foto: unsplash.com
