De wereldwijde pandemie leidt in Nederland tot veel verdeeldheid, ook onder christenen. Van een Messiaanse broeder in Israël, Yehuda Bachana, ontvingen we het onderstaande artikel dat opvalt door zelfreflectie en de oproep om vast te houden aan de hoop die in ons is.
In deze coronatijd vragen we ons allemaal af wat G-d ons nu precies wil vertellen: straft G-d ons? Is het wellicht een kans voor de plaatselijke gemeente en kerk om boven de omstandigheden uit te stijgen? Gaan we de antwoorden zoeken bij onszelf, de plaatselijke kerk en ons geloof?
De realiteit laat ons zien dat de coronapandemie ernstige schade heeft toegebracht aan de plaatselijke gemeente en kerk. Dat wil zeggen, in Israël merken we hoe gemakkelijk mensen gewend raken aan het niet meer wekelijks naar de geloofsbijeenkomsten te komen. Bijna een jaar konden we alleen digitaal, en niet in levenden lijve, samenkomen. Wereldwijd waren kerken gesloten of waren er strikte coronamaatregelen. En nu? Het is nog steeds duidelijk merkbaar dat er minder kerkgangers zijn in de plaatselijke gemeenten; en dit is wereldwijd het geval.
Probeert G-d ons wakker te schudden en de gelovigen tot actie te brengen? Ons te wekken uit de slaapstand die we als gelovigen aanvaard hebben? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat we geloof en hoop hebben. Geloof brengt hoop, en de hoop die G-d ons geeft, overwint elke moeite of probleem. Ik stel mijn vertrouwen op G-d, en op Zijn beloften.
Wat onze Joodse broeder schrijft is ook belangrijk voor ons hier in Nederland. Hier wordt over het algemeen bijna alleen naar anderen gewezen, ook door christenen. De anderen, die doen het verkeerd (en ik doe het natuurlijk goed). Zo missen we de oproep tot zelfreflectie die in het jodendom veel meer aanwezig is dan in de moderne westerse christelijke kerken. Als NEM willen we Leren bij de Bron, leren van de Joodse wortels van ons geloof. Dat is precies wat Yehuda ons laat zien als hij ons aan het denken wil zetten met zijn beschouwing over corona.
