“Modern westers bidden kenmerkt zich vooral door heel veel te vragen”. Bij deze opmerking van een kennis viel ik even stil en moest ik onwillekeurig denken aan de Bijbelspreuk over de bloedzuiger die twee dochters heeft: geef, geef!* Misschien niet zo netjes van mij.
“Ware dankbaarheid drijft die angst uit.”
We waren in gesprek over het feit dat de gebeden in de synagoge zich vooral kenmerken door lofprijzing (het zegenen van de NAAM) en dankzegging. Er worden heus ook wel dingen aan God gevraagd maar zelfs in die relatief schaarse smeekbedes overheerst de lofprijzing. Hoe komt het dan dat wij tegenwoordig meestal zo vragend bidden?
We hebben dat in elk geval niet uit het gebed dat onze Meester ons leerde bidden, het Onze Vader. In dat gebed wordt de bescheiden vraag naar dagelijks brood omkaderd door uitgebreide lofprijzingen en expressies van verlangend uitzien naar Gods heerlijke toekomst. Zou ons moderne overwegend vragend bidden niet het gevolg zijn van de cultuur waarin we leven, een cultuur die nooit genoeg heeft, die denkt altijd te moeten groeien, waar the sky the limit is en waar nergens meer een maat op staat? Een cultuur die steeds maar weer nieuwe verlangens kweekt en voedt en daardoor ondankbaarheid in de hand werkt en de angst om iets tekort te komen?
Ware dankbaarheid drijft die angst uit. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat je je hersenen kunt trainen in dankbaarheid met als gevolg dat je veel gelukkiger leeft en veel beter bestand bent tegen de slagen die het leven soms uitdeelt. In dat licht gezien bevatten die oude synagoge-gebeden al eeuwenlang een goddelijk geheim. Dankt God in alles. Ook als het tegenzit. Juist als het tegenzit.
Want van U is het Koninkrijk, en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen.
Piet Jonkers is oud-directeur en spreker van de NEM. Dit artikel verscheen ook in het NEM magazine van november 2023.
* Spreuken 30:15 “De bloedzuiger heeft twee dochters: ze zijn onverzadigbaar en willen steeds meer.”
