Kapper Bij de kapper wordt het nieuws besproken, het maakt niet uit welke overtuiging de klant heeft, bij de kapper wordt het ruim uiteengezet. Ik heb bewondering gekregen voor die kapper van mij, de hele dag staat hij in zijn zaak en steeds weer opnieuw hetzelfde zware thema: oorlog, gegijzelden, politieke situatie. Hij is een seculiere Jood, in Israël geboren en getogen, twee kinderen in het leger. Hij heeft het goed voor elkaar. Wanneer ik kom vraagt hij altijd naar Pieter en Alice (eerdere veldleiders NEM), ook zij waren ooit zijn klanten.
Deze week begon de kapper zijn verhaal, waarschijnlijk omdat ik uit het buitenland kom. “Er zijn niet veel mensen zoals jij en Pieter en Alice die van ons houden In de wereld haten ze ons, dat heeft de geschiedenis wel bewezen, altijd haat, daar ben ik mee opgegroeid.” Even is het stil. Via de spiegel voeren we ons gesprek. “Hoe voelt het wanneer je mensen ontmoet die wel liefde betonen aan Israël?” Hij is verrast door mijn vraag. “Niet te geloven toch? Wat moet je van me?” Een grote glimlach breekt door op zijn gezicht, “Je hebt gelijk, we durven dat bijna niet te geloven. We zijn wantrouwig naar dat beetje liefde. Maar het is waar dat jullie van ons houden.”
De opdracht om troost te brengen bewijst zich ook nu weer dat we nog niet klaar zijn. Ik vertel in mijn eigen woorden wat ik die morgen heb gelezen in de profeet Zacharia, “God is een weinig toornig op Zijn volk, maar jullie uit de volken hebben hen geen barmhartigheid bewezen, maar hen nog erger gedaan.” Een oproep dus aan ons, om barmhartigheid te bewijzen.
Bij het weggaan groet hij hartelijk, heb een fijne tijd in Nederland, de groeten aan Pieter en Alice, heel Israël zal je missen totdat je weer terug bent.
Foto freepik.com / uit een nieuwsbrief van een NEM werker.
