Een regelrechte ramp, dat is de huidige economische toestand in Egypte.

In Nederland wordt geklaagd dat de prijzen voor levensonderhoud de pan uit rijzen, terwijl hier nog van alles mogelijk is met subsidies, tegemoetkomingen, compensatieregelingen, steunpakketten en prijsplafonds. Ondenkbaar in de Egyptische situatie.

In de krant Al-Masry Al-Youm legt een dappere journalist de vinger op de zere plek van eigenbelang en corruptie, waarmee het overheidsapparaat behept is en wat zijns inziens een enorm ontmoedigingsbeleid is voor buitenlandse investeringen, die een laatste redding zouden kunnen vormen voor de Egyptische economie. Hij noemt het een uitputtingsslag van formaliteiten, onduidelijke en voortdurend wijzigende regelgeving en arbitraire beleidsbeslissingen als het bevriezen van tegoeden van buitenlandse investeerders op verdenking van dubieuze schulden. Niet een overheid die voor zijn bevolking opkomt…

Hanneke, een van onze langetermijnwerkers, ziet de strijd om het hoofd boven water te houden dagelijks om zich heen, bijvoorbeeld in het leven van de zorgmedewerkers in het bejaardenhuisje waar zij leiding geeft. Ook ervaart ze het in de lege bedden op de afdeling, die niet gevuld worden omdat families de toch al minimale verpleegprijs niet meer kunnen opbrengen.

Langs de straat in de wijk Maadi, waar zij woont, proberen mensen met verkopen van groenten en fruit hun kostje bij elkaar te sprokkelen. Dat valt niet mee, nu de Egyptische pond in een paar maanden tijd tot minder dan de helft van zijn waarde gedaald is en mensen niet in staat zijn om de reële waarde van producten te betalen omdat de lonen niet met gelijke tred aangepast worden.

Als Hanneke erop uit gaat om boodschappen te doen, treft zij geen verkoper aan bij de kraam van haar groentemannetje. Geen nood, zij vult vast haar zakjes en als de verkoper dan nog op zich laat wachten, besluit ze af te rekenen bij het bloemenwinkeltje, in vertrouwen dat het dan wel bij de rechtmatige eigenaar terecht komt.

Een andere klant bemoeit zich ermee: “Ja, deze vrouw kan die spullen wel meenemen, we kennen haar, ze is van die auto met het kruis.” Auto met het kruis? Die oude Hyundai van haar?” Dan ziet zij uit haar ooghoek een schitterende grijs metallic Chrysler geparkeerd staan. “Nee, nee, dat is niet mijn auto”, haast ze zich te zeggen. Maar de spreker blijft stellig en krijgt bijval van een ander: Zij is wel degelijk “van het kruis” en er klinkt erkenning en zelfs waardering door in de woorden… Bij het weglopen voelt Hanneke in haar zak de autosleutel met, inderdaad, een sleutelhanger in de vorm van het kruis. “Heer, mag dit volk zijn toevlucht gaan zoeken bij U!”

En… is dat niet wat Jesaja 19: 20,21 zegt:

“Wanneer de Egyptenaren de HEER aanroepen omdat ze onderdrukt worden, zal Hij hen een bevrijder sturen, die voor hen opkomt en hen zal bevrijden. Zo zal de HEER zich aan Egypte laten kennen”.