Dagje meelopen met de thuiszorg in Aswan

Corine* werkt als BruggenBouwer voor de NEM in Aswan, Zuid Egypte. Elke maand neemt zij ons mee in haar leven en werk daar.

Corine: “Dit keer laat ik jullie een dagje meelopen in de thuiszorg. We hebben vandaag 5 patiënten, allen voor wondzorg.

Op kantoor lezen we de dossiers van de patiënten door en rond negen uur vertrekken we naar de eerste. Ze is een Sudanese vrouw die een flinke ontsteking had in haar voet door verwaarlozing van haar diabetes. Als we net binnen zijn, loopt er een man met een koeienbel door de straten. Het blijkt de man van de “fool”- kar te zijn, de bruine bonen. Het standaard ontbijt van de meeste Egyptenaren en Sudanezen. Een slaperige zoon wordt wakker gemaakt en op pad gestuurd. Ondertussen verzorgen wij de wond.

De volgende patiënt is een zevenjarig meisje uit Sudan. Ze kwam met chronische (jarenlange) ontstekingen aan haar enkel en helaas moest ze een onderbeen amputatie ondergaan. Een trauma voor zo’n meisje. Een schoon verband aanleggen voelt dan ook niet genoeg. Gelukkig heeft ze contact met de psychologe van ons ziekenhuis. Als we vertrekken hoor ik de groenteman verderop zijn waren aanprijzen.

Onze derde patiënt is een Nubische vrouw met een wond aan haar voet door de diabetes. Ook is ze hierdoor bijna blind. Op de tast komt ze naar ons toe in de kamer waar we zitten te wachten. Ze is altijd erg geïnteresseerd en wil graag alle details weten. Na de zorg krijgen we een kop thee, we zijn nu immers familie.

Op naar “de berg Takook”, de wijk waar onze vierde patiënt woont, een oudere Nubische man. Hij herkent me gelijk en weet ook mijn naam, hij mag de dames graag complimentjes geven. Zijn vrouw en zoon zorgen goed voor hem en ook hier zijn we inmiddels als familie aan huis. We verzorgen zijn wonden en blijven nog even praten.

Ons laatste adres is een Sudanese vrouw die vlak bij ons ziekenhuis woont. Door waarschijnlijk eerwraak van haar vader is ze van de vijfde verdieping naar beneden gevallen en heeft daarbij meerdere breuken in beide benen opgelopen. Het is een wonder dat ze nog leeft. Ze woont samen met haar twee kinderen en moeder. Ze wacht op haar volgende operatie die nog een ruime week duurt. Tot zolang proberen we de wond schoon te houden. Ze geniet van onze bezoekjes die haar een beetje afleiding geven en helpen om de moed erin te houden.

Waar mogelijk bidden we met en voor onze patiënten. De meesten van hen zijn moslim, maar gebed wordt niet vaak geweigerd. Bidden jullie mee voor het team van de thuiszorg en dat God deuren voor ons opent? Bid dat harten zullen opengaan voor Jezus, de Verlosser."

Wil je meehelpen bruggen bouwen in het Midden-Oosten?
Wil jij ook als BruggenBouwer of BaanBreker naar Egypte of een ander land in het Midden-Oosten? Er zijn tal van mogelijkheden! Kom naar de infoavond om meer te proeven van het leven en werken in het Midden-Oosten. De eerstvolgende bijeenkomst is op 22 januari. Klik hier voor opgave en meer informatie.

*Niet haar echte naam